ما نقش دلپذير ورق‌هاي ساده‌ايم

شاعر : صائب تبريزي

چون داغ لاله از جگر درد زاده‌ايمما نقش دلپذير ورق‌هاي ساده‌ايم
بي‌اضطراب همچو هدف ايستاده‌ايمبا سينه‌ي گشاده در آماجگاه خاک
با خود اگر قرار اقامت نداده‌ايمبر دوستان رفته چه افسوس مي‌خوريم؟
چون صبح ما دوبار درين نشاه زاده‌ايمپوشيده نيست خرده‌ي راز فلک ز ما
اوراق هستيي است که بر باد داده‌ايمچون غنچه در رياض جهان، برگ عيش ما
آخر تو هم فتاده و ما هم فتاده‌ايماي زلف يار، اينهمه گردنکشي چرا؟
چون غنچه دست بر دل پر خون نهاده‌ايمصائب زبان شکوه نداريم همچو خار